Niech przemówi ZAIKS !
poniżej prezentujemy pierwszy materiał zaczerpnięty z oficjalnej strony ZAIKS
http://www.zaiks.org.pl/portalzaiks/zax_AktualnosciFirst.jsp?sysparameters=packed=(true);¶meters=IndexPath=INDEX$1583/INDEX$1587;ID=INDEX$1587;wstep=(n)
Weselne granie
W nawale weselnych przygotowań wybór muzyki i orkiestry, która będzie przygrywać do tańca należy może nie do najważniejszych ale do istotnych problemów młodej pary. Od muzyki i orkiestry, obok dobrego jedzenia, zależy wszak dobra zabawa i zadowolenie weselników. Rzadko jednak młoda para zdaje sobie sprawę, że decydując się na muzykę na weselu wkracza w sferę prawa autorskiego. Jej problemy będą różne w zależności od tego czy wesele odbywać będzie się w domu przy magnetofonie i w kręgu krewnych, powinowatych i najbliższych przyjaciół czy też w restauracji lub w domu weselnym w szerszym gronie i z udziałem orkiestry.
Pewnym jest, że domowe wesele przy odtwarzaczu CD w kręgu wyłącznie rodziny zwolnione jest z jakichkolwiek obowiązków wobec twórców, artystów wykonawców i producentów.
Mniejszy też kłopot będzie, gdy całość organizacji wesela powierzymy Domowi Weselnemu, restauracji lub u nich wynajmiemy salę.
Zarobkowe udostępnianie pomieszczeń w celu organizowania imprez z wykorzystaniem utworów objętych ochroną prawa, przeważnie poprzez ich wykonywanie lub odtwarzanie podczas wesel, jest wkroczeniem w autorskie prawa majątkowe opisane art.17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 80 z 2000 r. poz.904 , Dz. U. Nr 197 z 2002 r. poz. 1661, Dz. U. Nr 91 z 2004 r. poz. 869), wymaga uzyskania zezwolenia uprawnionych i nie wyczerpuje zwolnienia z art.23 ustawy (użytek osobisty).
Art.23 dotyczy tylko takiego korzystania z utworów w gronie osób będących w związku osobistym np.: krewnych, powinowatych, bliskich przyjaciół, które ma charakter nieodpłatny a więc nikt bezpośrednio ani pośrednio nie odnosi z tego korzystania żadnych korzyści. Odpłatne udostępnianie pomieszczeń, lokali na organizację imprez np.: wesel, których nieodłączną częścią jest korzystanie z cudzej twórczości (muzyki) wskazuje na co najmniej pośredni związek zarobku z tym korzystaniem. W tym kontekście nawet ceremonie religijne w tym ślub kościelny, przy okazji których osiągane są pośrednio lub bezpośrednio korzyści majątkowe lub artyści wykonawcy otrzymują wynagrodzenie, nie są zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia na ich organizacje i zapłaty wynagrodzeń autorskich (art.31 ustawy).
W myśl art.35 ustawy nawet wypełnienie przesłanek art.23 (użytku prywatnego) nie może naruszać normalnego korzystania z utworu lub godzić w słuszne interesy twórcy. Zarobkowanie przy okazji korzystania z utworów muzycznych podczas imprez weselnych przez wynajmującego pomieszczenia lub restauratora lub zespół muzyczny wkracza w interesy majątkowe twórców i bez ich twórczości muzycznej to zarobkowanie nie byłoby możliwe i wymaga uzyskania na takie korzystanie zezwolenia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS a w przypadku odtwarzania np.: z płyt przez prowadzącego wesele DJ-a także organizacji chroniących prawa artystów wykonawców i producentów.
Należy również zwrócić uwagę, że odpowiedzialność za naruszenie autorskich praw majątkowych ponosi nie tylko bezpośredni sprawca, np.: wykonawca utworu ale również osoby określone art. 422 kodeksu cywilnego i (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie) tj. kto nakłonił, był pomocny, świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody.
Z uwagi na powyższe prowadzący działalność polegająca na udostępnianiu pomieszczeń lub organizowaniu w pełni imprez weselnych lub innych rodzinnych i okazjonalnych itp., podczas których wykorzystywana jest chroniona muzyka, zobowiązani są do zawarcia umowy licencyjnej na korzystanie z utworów muzycznych. Dom Weselny, restauracja prowadząc zawodowo działalność usługową dotyczącą organizacji wesel zobowiązana jest do zalegalizowania wszelkich aspektów świadczonej usługi. Nie oznacza to wcale, że kosztami wynagrodzeń autorskich nie zostaną obciążeni państwo młodzi (a najlepiej teściowa) w rachunku za całą usługę weselną.
W sytuacji, gdy nowożeńcy zdecydują się samodzielnie organizować wesele i oni angażują kapelę, oczywiście płacąc jej za granie, to także oni są odpowiedzialni za uzyskanie zezwolenia (licencji) na korzystanie z utworów i zapłatę wynagrodzeń autorskich (tzw. tantiem) za wykonane utwory. Taką licencję może posiadać także kapela i ona odprowadzić tantiemy za wesele. Warto jednak żeby państwo młodzi to sprawdzili. W przypadku kapeli świadczącej usługi weselne też może znaleźć zastosowanie w/w art. 422 kc i zasada pierwszorzędnej odpowiedzialności profesjonalisty parającego się określonymi usługami. Tak więc kapela zawodowo i regularnie świadcząca usługę muzyczną na weselach powinna posiadać licencję ZAIKS na wykonywanie utworów i odprowadzać wynagrodzenia autorskie za granie na weselach, bez względu na to gdzie się to granie odbywa.
Przywilejem twórcy, posiadającego tzw. wyłączne prawa do swego utworu, jest możliwość zgłoszenia roszczenia z tytułu naruszenia jego praw autorskich do każdego, kto z tego naruszenia skorzystał choćby pośrednio.
Jednocześnie należy uprzedzić, że odpowiedzialność za naruszenie majątkowych praw autorskich czyli wykonywanie cudzych utworów bez zezwolenia, obejmuje roszczenia opisane art.79 ustawy (wydanie uzyskanych korzyści, podwójne lub potrójne wynagrodzenie). Prawo przewiduje także odpowiedzialność karną opisaną w art.115 ust. 3 lub 116 ustawy.
Krzysztof Lewandowski
poniżej prezentujemy drugi materiał zaczerpnięty z oficjalnej strony ZAIKS
http://www.zaiks.org.pl/portalzaiks/zax_AktualnosciFirst.jsp?sysparameters=packed=(true);¶meters=IndexPath=INDEX$1583/INDEX$1587;ID=INDEX$1587;wstep=(n)
Odtworzenia twórczości muzycznej
Większość kupujących płyty lub kasety fonograficzne jest przekonanych, że nagrania z nabytych egzemplarzy może dowolnie odtwarzać. Tymczasem odtwarzanie twórczości jest obwarowane licznymi ograniczeniami prawa. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych za odtworzenie uważa udostępnienie utworu przy pomocy nośników (płyty, kaseto fono i video itp.), na których utwór został zapisany, bądź przy pomocy urządzeń służących do odbioru programu radiowego i telewizyjnego, w którym utwór jest nadawany (art.6 pkt.9 ustawy). Wynika z tego także, że rozpowszechnianie utworów poprzez odbiór radia i telewizji jest także ograniczone. Ale pozostańmy na razie przy płytach i kasetach. Co więc możemy zrobić z twórczością zapisaną na zakupionej płycie. Na wstępie musimy zauważyć, że na płycie zapisano trzy prawem chronione dobra: utwór, artystyczne wykonanie, fonogram. Właścicielami praw do nich są autorzy słów i kompozycji (utworu), wokaliści i instrumentaliści (artystycznego wykonania), producenci (fonogramu). Dokonując odtworzenia zawsze będziemy wkraczać w zakres ich praw. Zakupiona w handlu legalna płyta upoważnia nas do jej odtwarzania bez jakiegokolwiek dodatkowego zezwolenia i zapłaty w ramach tzw. użytku osobistego, czyli dla siebie oraz w kręgu krewnych, powinowatych (rodzina małżonka) lub osób związanych stosunkami towarzyskimi (art.23 ustawy). Legalne będzie także odtworzenie podczas zajęć lekcyjnych w szkole lub uczelni ( art.27 ustawy), w terapii niepełnosprawnych (art.331 ustawy), przy prezentacji i naprawie sprzętu odtwarzającego (art. 334 ustawy), dla celów bezpieczeństwa publicznego i postępowań sądowych, administracyjnych, prawodawczych (art.332 ustawy). Wszelkie inne odtworzenia z nośników będą wymagały uzyskania odrębnego zezwolenia lub zapłaty wynagrodzenia. Zgodnie z art.17 i 50 ustawy publiczne odtworzenie jest objęte wyłącznym prawem autorskim. Oznacza to, że puszczenie płyty, kasety lub innych nośników poza wymienionymi wyżej przypadkami wymaga uzyskania wcześniejszego zezwolenia od autorów utworów zawartych na płycie i zapłaty im wynagrodzenia. Publiczne odtwarzanie bez takiego zezwolenia autorów jest uważane za przestępstwo (art.116 ustawy) nawet wtedy, gdy nie ma zarobkowego charakteru. Oznacza to więc, ni mniej ni więcej, że właściciel dyskoteki, restauracji, pubu, hotelu, organizator zabawy itd. aby nie narazić się na zarzut popełnienia przestępstwa, przed faktem odtworzenia powinien mieć stosowną umowę z autorami. Zazwyczaj będzie to umowa zawarta ze Stowarzyszeniem Autorów ZAiKS, który chroni cały światowy repertuar muzyczny. Inaczej rzecz ma się z artystycznymi wykonaniami fonogramami. W myśl art.86 ust.3 i 94 ust.5 ustawy z tytułu odtwarzania wykonań i fonogramów z wprowadzonego do obrotu nośnika artystom wykonawcom i producentom należy się stosowne wynagrodzenie. Brak wcześniejszego zezwolenia nie będzie więc przestępstwem, za odtworzenie trzeba będzie jednak zapłacić wynagrodzenie, umawiając się z organizacjami chroniącymi artystów wykonawców (SAWP, STOART) i producentów.
W przypadku odtwarzania z radia i telewizji ustawa przyznała prawa wyłączne zarówno autorom, artystom wykonawcom jak i producentom, co oznacza, że odbierający program radiowy i telewizyjny poza miejscami lub dla innych celów jak wymienione w art.23, 24 ust.2, 27, 331 do 334 ustawy, zobowiązany jest posiadać stosowne zezwolenie uprawnionych, które uzyskuje od organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i pokrewnymi. Warto też wyjaśnić, że tzw. abonament radiowo-telewizyjny płacimy nie za odbiór programu a za korzystanie z urządzeń do odbioru, czyli odbiorników RTV i jest on opłatą w myśl art.48 ustawy o radiofonii i telewizji, wpływającą na konto Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
Utrwalony między nabywcami płyt fonograficznych pogląd, jakoby ich nabycie dawało także władztwo nad zamieszczonymi utworami nie ma prawnego poparcia. Nie ma też żadnego znaczenia to, że twórcy i artyści i wykonawcy otrzymali za nagranie na płytę wynagrodzenie od producenta. Otrzymali je właśnie tylko za to a nie za ich publiczne udostępnianie w inny sposób.
W obszarze publicznego odtwarzania, które odbywa się jednocześnie u dziesiątków tysięcy podmiotów, tak z płyt jak i z radia, TV, innych urządzeń do odtwarzania, olbrzymie znaczenie mają organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi, które potrafią zlokalizować te podmioty i ściągnąć dla twórców należne wynagrodzenia. Pojedynczy autor, artysta nie mają szans na znalezienie tych, którzy korzystają z ich twórczości i wykonawstwa bez respektowania praw autorskich i pokrewnych.
Krzysztof Lewandowski
Gospodarzem strony jest:
© Copyright 2000-2011,
System 2000 Maciej Baryła Wszelkie prawa zastrzeżone.